Regüle olmak, kişinin duygusal ve bedensel olarak aşırı uyarılmış ya da tamamen kopuk bir durumda olmadan, yaşadığı duyguya dayanabildiği bir denge halinde olmasıdır. Bu durumda kişi duygularını bastırmadan ama onlara kapılmadan düşünebilir, konuşabilir ve ilişkide kalabilir.
Regülasyon; ağlama, kaygı, öfke ya da bedensel tepkiler ortaya çıktığında kişinin kendini yeniden toparlayabilmesi, seans içinde ve sonrasında işlevselliğini sürdürebilmesi anlamına gelir. Sinir sistemi çok yoğun alarmdayken ya da tamamen kapanmışken, zorlayıcı yaşantılarla çalışmak mümkün olmaz; bu nedenle regülasyon, terapide derinleşmenin ön koşulu olarak kabul edilir.